Kocioł na osad
Proces współspalania osadów z paliwem kopalnym powinien być poprzedzony wstępnymi testami mającymi określić kryteria danego kotła. Spełnienie formalnego wymogu minimalnego czasu przebywania spalin podczas współspalania odpadów w strefie właściwej temperatury jest dla kotła OP-130 bardzo trudne lub wręcz niemożliwe.

Zagospodarowanie osadów ściekowych z wykorzystaniem metod termicznych obejmuje przede wszystkim ich spalanie bądź współspalanie z innymi paliwami, ale także pirolizę i zgazowanie. Spośród wymienionych metod termicznych najczęściej stosowane są procesy spalania w instalacjach dedykowanych lub procesy współspalania z paliwami kopalnymi. Ze względu na wciąż niewielką ilość dedykowanych instalacji spalania, opcja współspalania osadów z węglem w istniejących instalacjach energetyki zawodowej cieszy się wciąż dużym zainteresowaniem.
Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 27 września 2001 r. w sprawie katalogu odpadów [1] osady ściekowe klasyfikowane są jako odpad inny niż niebezpieczny, dlatego chcąc poddać je procesowi współspalania, należy spełnić wymagania stawiane w Rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 21 marca 2002 r. w sprawie wymagań dotyczących prowadzenia procesu termicznego przekształcania odpadów z późn. zm. [2]. Zgodnie ze wspomnianym rozporządzeniem proces ten powinien być prowadzony w taki sposób, by temperatura gazów powstających w wyniku współspalania, nawet w najbardziej niekorzystnych warunkach, została podniesiona w kontrolowany sposób oraz była utrzymywana przez co najmniej 2 sekundy na poziomie nie niższym niż 850oC – dla odpadów zawierających poniżej 1% związków chlorowcoorganicznych przeliczonych na chlor, lub 1100 oC – dla odpadów zawierających powyżej 1% tych związków. Ponieważ zawartość chloru w komunalnych osadach ściekowych zazwyczaj przyjmuje wartość poniżej 1%, wobec tego obowiązuje warunek utrzymania spalin w temperaturze 850oC przez co najmniej 2 sekundy [3].
Ponadto w rozporządzeniu tym określono wymagania stawiane dodatkowemu wyposażeniu technicznemu instalacji oraz ubocznym produktom współspalania (m.in. całkowita zawartość węgla organicznego w żużlach i popiołach paleniskowych nie powinna przekraczać 3% lub udział części palnych w żużlach i popiołach paleniskowych nie powinien przekraczać 5%).
Przeczytaj więcej w magazynie Kierunek Wod-Kan nr 4/2014.
Literatura
[1] Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 27 września 2001 r. w sprawie katalogu odpadów, Dz.U. 2001 nr 112 poz. 1206.
[2] Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 21 marca 2002 r. w sprawie wymagań dotyczących prowadzenia procesu termicznego przekształcania odpadów z późn. zm. Dz.U. 2004 nr 1 poz. 2 2004.01.23.
[3] Wasielewski R., Stelmach S.: Ocena możliwości współspalania komunalnych osadów ściekowych w kotłach pyłowych, Środowisko i Rozwój, 16, 2007, s. 83-93.
fot.: photogenica.pl