Krok do wodociągowego układu inteligentnego
Wciąż chcemy być lepsi! To motto, które przyświecało i wciąż przyświeca nam w związku z modernizacją systemu SCADA. Gdy w listopadzie 2004 r. rozpoczęła funkcjonować centralna dyspozytornia, entuzjazm, marzenia, nowoczesne narzędzia pracy mogły się urzeczywistnić. Wiedzieliśmy, że to dopiero początek, a zdobyte doświadczenie przez 14 lat pracy w systemie SCADA dało nam nowy impuls i spojrzenie w temacie układów sterowania i gromadzenia danych telemetrycznych.

Poszczególne aplikacje tworzono w różnym czasie. Aby w pełni zoptymalizować procesy produkcji i dystrybucji wody, należało podjąć prace nad ujednoliceniem systemu SCADA. Przed modernizacją, poszczególne układy technologiczne w systemie funkcjonowały na niezależnych serwerach. Pracownikom z dużym doświadczeniem nie przysparzało to większych problemów. Wciąż rozbudowywano system o nowe układy technologiczne w związku z przyłączaniem do systemu dystrybucyjnego (woda i ścieki) ościennych gmin (Lubomia i Kornowac). Wiele układów przetłaczania wody poprzez pompownie liniowe pracuje na pod- i nadciśnieniu. Jedne układy pompowe mają znaczący wpływ na pracę innych układów. Aby wszystkie te współzależności zobrazować, należało scalić wszystkie plansze technologiczne w jeden układ. To się udało, scalono wszystko, ujednolicono systemy sterowania oraz elementy graficzne.
Cele i założenia
Podejmując się modernizacji systemu SCADA w Centralnej Dyspozytorni Zakładu Wodociągów i Kanalizacji w Raciborzu, przyświecały nam następujące cele:
a) wymiana sprzętu technicznego (serwery, monitory itd.),
b) uporządkowanie bazy danych (ok. 4800 zmiennych, 500 zmiennych archiwizowanych),
c) ujednolicenie systemu SCADA polegające na scaleniu 4 niezależnych aplikacji (woda-SUW 1 Maja, woda-SUW Gamowska, kanalizacja, energetyka),
d) stworzenie redundantnego systemu, gwarantujące utrzymanie ciągłości sterowania i szybkie odtwo
rzenie parametrów pracy urządzeń w przypadku krótkotrwałej awarii (dwa niezależne serwery pracujące równolegle),
e) ograniczenie kosztów związanych z wykupem licencji na oprogramowanie (z 4 do 2),
f) stworzenie nowych plansz i schematów technologicznych, ujednolicenie stacyjek sterujących,
g) stworzenie map cyfrowych z animacją obiektów, sieci wodociągowej i kanalizacyjnej,
h) utworzenie niezależnego serwera archiwizacji danych,
i) stworzenie pełnego systemu zarządzania systemem energetycznym,
j) stworzenie plansz serwisowych,
k) uporządkowanie sygnałów alarmowych (podział obiektowy i rodzajowy),
l) rozbudowanie bazy raportowania,
m) zmodernizowanie awaryjnego układu zasilania (każdy serwer jest podpięty pod własny UPS),
n) możliwość dalszej rozbudowy (np. o węzły cieplne – zarządzanie energią cieplną),
o) możliwość skrócenia okresu szkolenia z ok. 6 do 3 miesięcy w przypadku nowo zatrudnionych pracowników dzięki modernizacji, scaleniu i ujednoliceniu układów technologicznych.
Realizacja i efekty
Wymiana sprzętu technicznego
– ad. a) – polegała na zakupie 8 monitorów 43-calowych (6 monitorów do SCADA, 1 systemu ochrony, 1 systemu raportowania), 2 serwerów, 2 UPS. Uporządkowanie zmiennych
– ad. b) – wynikało z ich scalenia w jedną bazę (wcześniej zmienne były rozbite na poszczególne serwery). Scalenie aplikacji 4 niezależnych serwerów
– ad. c) – umożliwiło stworzenie jednej ciągłości schematu technologicznego od wydobycia wody z poszczególnych ujęć, porzez procesy jej uzdatnienia, magazynowania, przetłoczenia, do rozdziału w poszczególne obszary miasta.
Cały artykuł został opublikowany w nr 3/2018 magazynu "Kierunek WodKan".
Komentarze