Partner serwisu
12 września 2018

Krok do wodociągowego układu inteligentnego

Kategoria: Artykuły z czasopisma

Wciąż chcemy być lepsi! To motto, które przyświecało i wciąż przyświeca nam w związku z modernizacją systemu SCADA. Gdy w listopadzie 2004 r. rozpoczęła funkcjonować centralna dyspozytornia, entuzjazm, marzenia, nowoczesne narzędzia pracy mogły się urzeczywistnić. Wiedzieliśmy, że to dopiero początek, a zdobyte doświadczenie przez 14 lat pracy w systemie SCADA dało nam nowy impuls i spojrzenie w temacie układów sterowania i gromadzenia danych telemetrycznych.
 

Krok do wodociągowego układu inteligentnego

Poszczególne aplikacje tworzono w różnym czasie. Aby w pełni zoptymalizować procesy produkcji i dystrybucji wody, należało podjąć prace nad ujednoliceniem systemu SCADA. Przed modernizacją, poszczególne układy technologiczne w systemie funkcjonowały na niezależnych serwerach. Pracownikom z dużym doświadczeniem nie przysparzało to większych problemów. Wciąż rozbudowywano system o nowe układy technologiczne w związku z przyłączaniem do systemu dystrybucyjnego (woda i ścieki) ościennych gmin (Lubomia i Kornowac). Wiele układów przetłaczania wody poprzez pompownie liniowe pracuje na pod- i nadciśnieniu. Jedne układy pompowe mają znaczący wpływ na pracę innych układów. Aby wszystkie te współzależności zobrazować, należało scalić wszystkie plansze technologiczne w jeden układ. To się udało, scalono wszystko, ujednolicono systemy sterowania oraz elementy graficzne.

Cele i założenia

Podejmując się modernizacji systemu SCADA w Centralnej Dyspozytorni Zakładu Wodociągów i Kanalizacji w Raciborzu, przyświecały nam następujące cele:

a) wymiana sprzętu technicznego (serwery, monitory itd.),

b) uporządkowanie bazy danych (ok. 4800 zmiennych, 500 zmiennych archiwizowanych),

c) ujednolicenie systemu SCADA polegające na scaleniu 4 niezależnych aplikacji (woda-SUW 1 Maja, woda-SUW Gamowska, kanalizacja, energetyka),

d) stworzenie redundantnego systemu, gwarantujące utrzymanie ciągłości sterowania i szybkie odtwo
rzenie parametrów pracy urządzeń w przypadku krótkotrwałej awarii (dwa niezależne serwery pracujące równolegle),

e) ograniczenie kosztów związanych z wykupem licencji na oprogramowanie (z 4 do 2),

f) stworzenie nowych plansz i schematów technologicznych, ujednolicenie stacyjek sterujących,

g) stworzenie map cyfrowych z animacją obiektów, sieci wodociągowej i kanalizacyjnej,

h) utworzenie niezależnego serwera archiwizacji danych,

i) stworzenie pełnego systemu zarządzania systemem energetycznym,

j) stworzenie plansz serwisowych,

k) uporządkowanie sygnałów alarmowych (podział obiektowy i rodzajowy),

l) rozbudowanie bazy raportowania,

m) zmodernizowanie awaryjnego układu zasilania (każdy serwer jest podpięty pod własny UPS),

n) możliwość dalszej rozbudowy (np. o węzły cieplne – zarządzanie energią cieplną),

o) możliwość skrócenia okresu szkolenia z ok. 6 do 3 miesięcy w przypadku nowo zatrudnionych pracowników dzięki modernizacji, scaleniu i ujednoliceniu układów technologicznych.

Realizacja i efekty

Wymiana sprzętu technicznego

– ad. a) – polegała na zakupie 8 monitorów 43-calowych (6 monitorów do SCADA, 1 systemu ochrony, 1 systemu raportowania), 2 serwerów, 2 UPS. Uporządkowanie zmiennych

– ad. b) – wynikało z ich scalenia w jedną bazę (wcześniej zmienne były rozbite na poszczególne serwery). Scalenie aplikacji 4 niezależnych serwerów

– ad. c) – umożliwiło stworzenie jednej ciągłości schematu technologicznego od wydobycia wody z poszczególnych ujęć, porzez procesy jej uzdatnienia, magazynowania, przetłoczenia, do rozdziału w poszczególne obszary miasta.

Cały artykuł został opublikowany w nr 3/2018 magazynu "Kierunek WodKan".
 

fot. 123rf.com
Nie ma jeszcze komentarzy...
CAPTCHA Image


Zaloguj się do profilu / utwórz profil
ZAMKNIJ X
Strona używa plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. OK, AKCEPTUJĘ