Bakterie kontra węglowodory ropopochodne
Wprowadzenie do zanieczyszczonego tłuszczami czy ropą środowiska wyselekcjonowanych szczepów mikroorganizmów w formie biopreparatów jest rozwiązaniem, które pozwoli na zintensyfikowanie i ukierunkowanie rozkładu zanieczyszczeń.

Ropopochodne w wodzie
Produkty ropopochodne stanowią mieszaninę alifatycznych i aromatycznych węglowodorów, wśród których udział poszczególnych związków toksycznych cechuje znaczna zmienność [2]. Wiele substancji mogących wchodzić w ich skład, zwłaszcza alkilowe pochodne benzenu, charakteryzuje się wybitnie niskim progiem zapachowym, powodując już w niskich stężeniach w wodzie (μg/l) występowanie intensywnego chemicznego zapachu, nieakceptowalnego dla konsumentów (benzen, etylobenzen, trimetylobenzen, ksylen, toluen). Większość przypadków zanieczyszczenia wód ujmowanych substancjami ropopochodnymi jest następstwem sytuacji szczególnej (wypadek, awaria), w związku z czym są one krótkotrwałe [2,3].
Węglowodory ropopochodne obejmują około 250 substancji, spośród których szczegółowe dane toksykologiczne dostępne są jedynie dla 95 (WHO), w związku z czym stosowane w praktyce podejście opiera się na ocenie toksyczności kilku frakcji, wyodrębnianych na podstawie struktury cząsteczek (związki alifatyczne czy aromatyczne) i punktu wrzenia [3]:
- frakcje obejmujące związki o największych cząsteczkach (EC>20) mają znikome znaczenie ze zdrowotnego punktu widzenia, ponieważ nie mają one właściwości lotnych i są nierozpuszczalne w wodzie, nie wchłaniają się także ani drogą doustną, ani przezskórną;
- z uwagi na właściwości toksykologiczne największe znaczenie mają frakcje aromatyczne;
- EC5-6, w skład której wchodzi benzen, substancja o udokumentowanym działaniu rakotwórczym u człowieka;
- EC7-8, zawierająca toluen, związek o mniejszej toksyczności, lecz silnym działaniu drażniącym błony śluzowe;
- EC8-12 i EC12-16, zawierające etylobenzen, ksyleny, naftalen, izopropylobenzen.