Partner serwisu
31 sierpnia 2020

25 lat historii warszawskiej budowy układu przesyłowego ścieków pod Wisłą

Kategoria: Aktualności

Historia układu przesyłowego, którym transportowane są ścieki z części lewobrzeżnej Warszawy do oczyszczalni ścieków na Białołęce,  zaczęła się w 1995 r. Wtedy powstał Masterplan dla Warszawy oraz pojawił się pomysł na budowę syfonu pod Wisłą. Na stronie Miasta Stołecznego Warszawa możemy zapoznać się ze szczegółowym kalendarium.

25 lat historii warszawskiej budowy układu przesyłowego ścieków pod Wisłą

Kalendarium

1995–1997 - powstanie Planu Generalnego dla Wodociągów i Kanalizacji, czyli tzw. Masterplanu. Plan został przygotowany przez firmy SOGREAH i Safege. Stanowił część Programu Poprawy Warszawskich Usług Wodociągowych i Kanalizacyjnych. Proponowane rozwiązania: budowa dwóch kolektorów o średnicy wewnętrznej ok. 2 m do syfonu pod Wisłą. Syfon miałby rozwidlać się na prawym brzegu na dwie ścieżki: pierwsza - rurociąg o średnicy 2,5 m przez zbiornik retencyjny do pompowni „Nowodwory” oraz drugi rurociąg o średnicy 1,4 m biegnący na Żerań.

1999 – raport prof. Błaszczyka z Politechniki Warszawskiej, który zakładał przejście kolektora z ul. Marymonckiej w dwa rurociągi pod Wisłą o średnicy wewnętrznej ok. 1,4 m każdy, znajdujące się w tunelu o średnicy 3 m. Następnie ścieki miałyby trafić do dwóch pompowni (Żerań i Nowodwory). Z kolei retencja ścieków miała się odbywać w nowym kolektorze w ul. Marymonckiej.

1999 – aktualizacja Planu Generalnego dla Wodociągów i Kanalizacji. Powstał  Plan Inwestycji Krótkoterminowych (KPI), w którym uwzględniono potrzebę zewnętrznego finansowania budowy układu przesyłowego dla ścieków z lewobrzeżnej części Warszawy do oczyszczalni ścieków „Czajka”.

1999 – COWI Konsulting Enginers and Planners AS z Danii (finansowana przez Duńską Agencję Ochrony Środowiska) podsumowuje poprzednie opracowania i rozstrzyga wybór lokalizacji oczyszczalni;

1999 – Rada Warszawy (Uchwała Rady Miasta nr XVI/147/99 z dnia 20.10.1999) zdecydowała o rozbudowie i modernizacji oczyszczalni ścieków „Czajka” oraz budowie układu przesyłowego. Zarzucono definitywnie projekt budowy oczyszczalni ścieków „Pancerz”. Rozpoczęły się przygotowania do realizacji projektu „Zaopatrzenie w wodę i oczyszczanie ścieków w Warszawie”.

1999/2000 - opracowanie „Koncepcji modernizacji i rozbudowy miejskiej oczyszczalni ścieków Czajka”, w ramach której potwierdzono możliwość zlokalizowania nowych obiektów na terenie oczyszczalni;

29.10.2003 - uchwała nr XIX/305/2003 Rady Warszawy – powierzenie MPWiK przygotowania i realizacji inwestycji, polegającej na rozbudowie OŚ „Czajka” wraz z systemem odprowadzania ścieków;

czerwiec 2005 – studium wykonalności przedsięwzięcia „Zaopatrzenie w wodę i oczyszczanie ścieków w Warszawie – Faza III” opracowane przez CEWOK Sp. z o.o., PROEKO Sp. z o.o. i Biprowod-Warszawa Sp. z o.o. Celem tej części przedsięwzięcia miała być budowa układu przesyłowego ścieków o długości ok. 10,5 km z lewobrzeżnej Warszawy do oczyszczalni ścieków „Czajka”.

W ramach studium wykonalności były analizowane trzy koncepcje rozbudowy systemu odbioru i oczyszczania ścieków:

  • budowa oczyszczalni ścieków „Pancerz” na terenie północnej część Warszawy – odstąpiono od niego z powodu wieku lasu (40 lat) oraz bliskości zabudowy mieszkaniowej;
  • Huta Lucchini (pn. część lewobrzeżnej Warszawy) – odstąpiono od niego z powodu niewielkiej odległości (50 m) od osiedla „Młociny”;
  • na terenie istniejącej OŚ „Czajka” – miałaby powstać wspólna oczyszczalnia dla prawo- i lewobrzeżnej Warszawy.

Eksperci zdecydowali również o lokalizacji przejścia układu przesyłowego przez Wisłę. Rurociąg po wyjściu z kolektora Burakowskiego miał zostać zlokalizowany poniżej planowanego Mostu Północnego, co uzgodniono z Regionalnym Zarządem Gospodarki Wodnej w Warszawie (RZGW). Zarzucony został pomysł połączenia budowy układu przesyłowego z budową planowanego Mostu Północnego.

Studium zawierało także koncepcję lokalizacji układu przesyłowego ścieków. : Ścieki miały być transportowane pod dnem Wisły i za pomocą syfonu przedostać się do przepompowni na prawym brzegu. Rurociąg miał być podwójny, każda rura miała mieć średnicę wewnętrzną ok. 1,6 m. Miał być poprowadzony wewnątrz rur osłonowych o średnicy wewnętrznej ok. 2 m.

08.07.2005 - uchwała Rady Miasta nr LVI/1521/2005 w sprawie złożenia wniosku do Komisji Europejskiej o dofinansowanie Projektu Faza III. We wniosku została uwzględniona budowa układu przesyłowego o długości 10,5 km. Założono przejście rurociągu pod Wisłą syfonem wykonanym w postaci dwóch rur o średnicy wewnętrznej 1,6 m,  zamontowanych wewnątrz rur osłonowych o średnicy wew. 2 m.

05.08.2005  - złożenie wniosku o dofinansowanie z Funduszu Spójności dla Fazy III

09.12.2005 - decyzja Komisji Europejskiej nr 2005PL16CPE003 ws. dofinansowania dla Projektu „Zaopatrzenie w wodę i oczyszczanie ścieków w Warszawie – Faza III”

16.02.2006 - podpisanie umowy na opracowanie projektu układu przesyłowego ścieków pod Wisłą. Projekt ma przygotować konsorcjum firm: DHV POLSKA Sp. z o.o.(Lider), Grontmij Polska Sp. z o.o., ILF Consulting Engineers Polska Sp. z o.o. i Prokom Sp. z o.o.

maj 2006 - rozpoczęcie rozważań nad zasadnością zaprojektowania obudowy rur przewodowych jako jednej rury osłonowej;

czerwiec 2006 - opracowanie przez Prokom Sp. z o.o. dokumentu pt. „Wstępne porównanie wariantów przejścia syfonu pod Wisłą”, zawierającego m.in. zestawienie porównawcze kosztów zaopiniowane przez ekspertów z Politechniki Wrocławskiej i Politechniki Świętokrzyskiej. Opinia przygotowana w tym czasie przez RZGW wskazuje, że rozpatrywanie wariantów, w których niezbędne będzie wykonanie komór pośrednich na obszarze międzywala Wisły może praktycznie uniemożliwić uzgodnienie projektu.

3.08.2006 - zestawienie porównawcze kosztów obudowy rurociągów przy różnych wariantach przejścia pod Wisłą opracowane przez PROKOM – różnica kosztów dla tunelu o średnicy wewnętrznej ok. 4,5 m i 4,2 m nie przekracza 5%;

21.09.2006 - uchwała Rady m.st. Warszawy nr  81/25/73/2006 - wyrażenie zgody przez m.st. Warszawa na zawarcie umowy użyczenia terenów w celu budowy kolektorów sanitarnych;

03.10.2006 - uchwała Zarządu MPWiK dot. przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia na wykonanie laboratoryjnych badań modelowych modelu fizycznego projektowanego w ramach zadania 04A/02 – usługi konsultingowe w zakresie budowy układu przesyłowego do OŚ „Czajka”;

07.11.2006 - uchwała Zarządu MPWiK nr 1378 o powiadomieniu NFOŚiGW o wprowadzeniu zmiany do koncepcji układu przesyłowego. Wówczas została wyrażona  zgoda na zaprojektowanie i wykonanie obudowy o średnicy wewnętrznej 4,4 m w technologii tunelowej, czyli na przeprowadzenie syfonu pod Wisłą. Ostateczna decyzja, dotycząca wymiarów wewnętrznej obudowy tunelu miała zostać podjęta po przedstawieniu przez konsultanta (Prokom Sp. z o.o.) analizy i uzasadnienia rekomendowanej średnicy.

13.11.2006 - analiza techniczna i eksploatacyjna różnych średnic wewnętrznych obudowy przedstawiona przez konsultanta tj. Prokom Sp. z o.o.;

14.11.2006 - opinia Zakładu S2 (zakład sieci kanalizacyjnej) potwierdzająca słuszność wcześniejszej opinii, że „z punktu widzenia eksploatacji układu przesyłowego, najlepszym rozwiązaniem jest poprowadzenie dwóch nitek syfonu w jednej obudowie – jako obiekt przełazowy”;

29.11.2006 - PROKOM wskazuje w ostatecznym piśmie do MPWiK, że minimalna średnica obudowy, umożliwiająca prawidłowy montaż i późniejszą eksploatację powinna wynosić 4,40 m;

02.06.2009 - wystąpienie o dokonanie zmiany decyzji Komisji Europejskiej w sprawie zmiany warunków przedsięwzięcia w ramach Projektu „Zaopatrzenie w wodę i oczyszczanie ścieków w Warszawie” – realizacja układu przesyłowego wyłączona z Fazy III i przeniesiona do Fazy IV z uwagi na długotrwały proces zgód związanych z dostępnością terenów i wzrostem kosztów realizacji;

17.09.2009 - odbiór projektu budowlanego układu przesyłowego wraz z syfonem pod dnem Wisły wykonanego przez konsorcjum firm: DHV POLSKA Sp. z o.o.(Lider), Grontmij Polska Sp. z o.o., ILF Consulting Engineers Polska Sp. z o.o. i Prokom Sp. z o.o.;

22.07.2010 - podpisanie umowy na roboty budowlane układu przesyłowego ścieków pod Wisłą z konsorcjum firm: Przedsiębiorstwo Robót Górniczych “METRO” Sp. z o.o.(Lider), Hydrobudowa Polska S.A., Hydrobudowa 9 S.A. i INFRA S.A.;

23.07.2010 - podpisanie umowy z inżynierem kontraktu Egis Poland Sp. z o.o. (Lider) i Egis RAIL SA. na budowę układu przesyłowego wraz z syfonem. Koszt: 213,7 mln zł brutto (213 716 162 zł).

20.12.2012 - formalne zakończenie robót budowlanych związanych z budową syfonu pod Wisłą. Obiekt został przejęty po przeprowadzonym rozruchu, który miał miejsce latem 2012 r. Wówczas ścieki po raz pierwszy dopłynęły układem przesyłowym do oczyszczalni ścieków „Czajka”.

29.08.2013 - raport końcowy inżyniera kontraktu

31.05.2013 - świadectwo wykonania zadania oraz okres zgłaszania wad, przeglądy, etc.

źródło: UM Warszawa
fot. 123rf
Nie ma jeszcze komentarzy...
CAPTCHA Image


Zaloguj się do profilu / utwórz profil
ZAMKNIJ X
Strona używa plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. OK, AKCEPTUJĘ